Cafe Schoenaker

Kranenburg

Image module

Op deze zaterdagochtend in herfstsferen melden wij ons op een rustig pleintje in Ruurlo waar Jan Schoenaker woont.

Bij binnenkomst in zijn woning worden er eerst de nodige herinneringen opgehaald: van Prins Carnaval, via Voetbalvereniging Ratti richting een aantal Kranenburgers.

Ook wordt stil gestaan bij het overlijden van de broer van Jan en zijn eigen vrouw. Een van haar schilderijen hangt prominent in de woonkamer.

Jan stelt zich eerst voor. Geeft vervolgens aan, dat hij in zijn jeugd lang “Jantje” werd genoemd: “omdat ik bijzonder lang beneden de maat ben gebleven”. Maar na een operatie aan zijn keelamandelen tijdens militaire dienst, groeide hij nog 12 centimeter en werd hij ook nog 50 pond zwaarder.

Vroeger hadden ze thuis veel bedrijvigheid, onder andere een boerderij, bakkerij, petroleum verkoop, een cafe, een winkel en nog een pension. Als men kon fietsen, keek de vader van Jan, gelijk naar de mogelijkheid om grote fietstassen te plaatsen, dan kon er veel brood worden bezorgd.

Er moest in die tijd flink aangepakt worden. Jan leerde er veel, schoonmaken, opruimen, maar ook deeg maken.

In 1938 werd de vader van Jan gevraagd om een bestaand cafe over te nemen van de heer Meier (met de grote snor). Dat heeft hij gedaan en er werd een winkel en een cafe gestart. In 1988 werd dat overgenomen door de broer van Jan. Er wordt nog even doorgesproken over die tijd.

In 1959 is er brand uitgebroken. Jan: “het ging zo snel. Ik was aan het leren, mijn moeder waarschuwde mij, ik kon mijn kanariepietje nog redden. Gasten hebben een groot deel van de beesten gered, waaronder alle koeien. 4 gasten, deels met blessures, hebben het biljart nog uit het cafe gehaald. Een geweldige prestatie”

Interview met

Jan Schoenaker

INTERVIEW (klik hier)
JAN SCHOENAKER

Het was een indrukwekkend moment, dat weet iedereen van die generatie zich nog goed te herinneren.

In het cafe was al het nodige vertier, onder andere de residentie van de Carnavalsvereniging. Er werd gevraagd of ook het cafe niet wat kon organiseren. Onder het motto “dat kunnen we wel” werd als eerste Normaal gevraagd. Alles wat maar kapot zou kunnen gaan werd uit de zaal verwijderd.

Wegens succes werden de “beatavonden” herhaald. Door de hele Achterhoek werden affiches rondgebracht en er waren avonden met wel 600 mensen in de zaal.

Op enig moment was er wel 20.000,- gulden ik de kas. Veel geld voor die tijd. De topgroep Focus werd binnengehaald. Die kosten 15.000,- gulden in die tijd. Maar het begon die middag te ijzelen en in plaats van 600, kwamen er maar 60 mensen op af. Na een optreden van Brainbox was er nog 50 gulden in de kas. Men is toen wezen stappen en de activiteit werd gestopt.

Natuurlijk komt ook de voetbalvereniging Ratti aan de orde. Voordat die een eigen kantine hadden, was Cafe Schoenaker hun stamkroeg.

Jan heeft nog wel eens tranen in de ogen gehad vanwege de opvolgers, toen met het cafe werd gestopt. Hij is alleen positief te spreken over Het Pannenkoekenhuis.
Voor die tijd had het cafe ook een sociale functie, ook voor de vele verenigingen, het was het middelpunt van Kranenburg. Met name zijn vader en moeder waren heel belangrijk voor De Kranenburg. Dat stopte alles toen het cafe werd overgedaan.

Er wordt nog gesproken over het leven in die tijd, ook de relatie met de Kerk komt dan aan de orde.

Jan en zijn familie ervaren de opgelaaide belangstelling als “hartstikke leuk”.

Na het interview wordt er nog wat nagepraat. Jan haalt ook de schilderijen op, die hij ons met enige trots toont.

Na het prettige gesprek nemen we afscheid en rijden weer naar Vorden.